Şanlıurfalı sanatkâr Şehmus Okur, altı yaşında bir marangoz atölyesinde yerleri süpürüp talaş taşıyarak başladığı meslek yolculuğunda, Tokyo ve Berlin’deki camilere uzanan ahşap eserler hazırladı. Geleneksel kündekâri sanatını sedef işçiliği ve tarihî eser restorasyonuyla birleştiren Okur’un yaşamı, ŞURKAV Dergisi’nin Mayıs 2015 tarihli araştırmasında ayrıntılarıyla anlatıldı.
Harran Üniversitesi GAP Bölgesi El Sanatları Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürü S. Sabri Kürkçüoğlu’nun kaleme aldığı çalışma, Okur’un hem akademik kariyerini hem de geleneksel Türk ahşap sanatlarına katkılarını ele alıyor.
Şehmus Okur’un ahşapla tanışması çocukluk yıllarına dayanıyor. Ailesinin bir tarafında kitaplarla, diğer tarafında ahşap işleriyle iç içe büyüyen Okur, küçük yaşta marangoz atölyesine girdi.
Akçakale’de dayısı Müslüm Seylan ve Mehmet Tunusluoğlu’nun yanında mesleki deneyim kazandı. İlk zamanlarda atölyenin temizliğiyle ilgilenirken zamanla ahşap işçiliğinin inceliklerini öğrenmeye başladı.
Kuveyt Türk’ün yayımladığı Sanatın ve Sanatkârın İzinde adlı çalışmada yer alan söyleşi de Okur’un çocukluk yıllarında dayısının atölyesinde çalışmaya başladığını kendi anlatımıyla aktarıyor.
Şehmus Okur’un çalışmalarında öne çıkan alanlardan biri kündekâri sanatı oldu. Bu geleneksel teknikte küçük ahşap parçaları, birbirine geçen kanallar aracılığıyla çivi ve tutkal kullanılmadan birleştiriliyor.
Geometrik desenlerin oluşturulduğu ahşap yüzeyler, ustalık ve hassas işçilik gerektiriyor. Okur, kündekârinin yanında sedef, fildişi, bağa, altın ve çeşitli taşlarla yapılan süsleme çalışmalarına da yöneldi.
ŞURKAV’ın araştırmasında sanatçının oyma, sedefkârlık ve tarihî ahşap eserlerin onarımı gibi farklı alanlarda çalışması nedeniyle çok yönlü bir sanatkâr olarak tanıtıldığı görülüyor.
Mayıs 2015 tarihli araştırmada, Şehmus Okur’un yurt dışında gerçekleştirdiği çalışmalar arasında Tokyo Camii’nin vaiz kürsüsü ve Kur’an muhafazası bulunuyor.
Berlin Şehitlik Camii’nin süsleme işleri ile Bahreyn ve Katar’daki camiler için hazırlanan ahşap eserler de sanatçının çalışmalarına örnek gösteriliyor.
İstanbul’daki Fatih Camii’nin bazı kapı, pencere ve vaiz kürsülerinin restorasyonunda da görev alan Okur’un, Topkapı Sarayı’nda bulunan IV. Murad’ın tahtının yeniden üretimini hazırladığı aktarılıyor. Sanatçının bazı müze eserlerinin reprodüksiyonları üzerinde de çalıştığı belirtiliyor.
Şehmus Okur’un meslek yaşamı yalnızca ahşap işçiliğiyle sınırlı kalmadı. Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde öğrenim gördü. 1983 yılında Kuleli Askerî Lisesinde edebiyat öğretmeni olarak askerlik görevini tamamladı.
Daha sonra İstanbul Teknik Üniversitesinde Türk dili öğretim görevlisi olarak çalışan Okur, 2007 yılında emekli oldu. Kuveyt Türk tarafından yayımlanan biyografisinde üniversitedeki görev süresi 1984-2007 yılları olarak gösteriliyor.
Akademik çalışmalarının yanında Eski Türkçe, Fransızca ve Farsçadan edebî ve felsefi çeviriler yaptığı da ŞURKAV araştırmasında yer alıyor. Okur’un Şigeru Yamaşita ile birlikte Japonca-Türkçe sözlük hazırlaması, farklı alanlardaki çalışmalarından biri olarak aktarılıyor.
ŞURKAV Dergisi’nin 2015 yılında yayımladığı araştırmada Şehmus Okur’un tarihî ahşap eşyaların korunmasına verdiği önem de anlatılıyor.
Okur’un o dönemde dile getirdiği sorunlardan biri, geleneksel ahşap işçiliğini öğretebileceği çırak bulmakta yaşadığı güçlük oldu. Bu değerlendirme, sanatçının Mayıs 2015 tarihli araştırmaya yansıyan mesleki deneyimlerini ortaya koyuyor.
Çocuk yaşta bir marangoz atölyesinde başlayan ve üniversite öğretim üyeliğinden uluslararası cami çalışmalarına uzanan yaşam öyküsü, Şanlıurfa’nın geleneksel zanaat kültüründe yetişen çok yönlü bir sanatkârın çalışmalarını belgeliyor.
Bu bağlantı sizi https://www.urfanatik.com dışındaki bir siteye yönlendiriyor.
